BUDOWAĆ MOŻNA TANIEJ

      Prastare i ekologiczne techniki budownictwa z gliny na stałe zagościły w wielu krajach , jako jeden ze sposobów budowania domów .Powstają budynki mieszkalne, budynki użyteczności publicznej, sakralne, rezydencje czy wręcz pałace.
O trwałości tego budownictwa świadczą budowle, które stoją od wielu lat:

Pałac w Tarchominie
kliknij w zdjęcie po większy format

      Pałac w Tarchominie pod Warszawą budowany w XVII wieku,
budynek w Szańcu (woj. krakowskie) wzniesiony w 1932 r., dom we wsi Rożnów budowany w 1946 r., szkoła Podstawowa w Kasince Małej (woj. nowosądeckie) rok realizacji 1948 oraz wiele innych budowli. Podobne starsze i nowe budynki powstały jeszcze w wielu krajach Europy, na wschodzie i zachodzie.
      W polskich warunkach takie budownictwo kojarzy się jednak z lepiankami biedoty, prymitywnymi i nietrwałymi. Wytworzyło to trudną do pokonania barierę psychologiczną. Jednak korzyści płynące z budowania z gliny są oczywiste: takie budownictwo jest o około 30-50% tańsze od metod obecnie stosowanych. Mury z gliny słabo przepuszczają ciepło, maja jednocześnie duże zdolności akumulacyjne. Produkcję materiałów można wykonać samemu. Zużywa się do tego o wiele mniej energii, nie wypala się, można także obyć się bez transportu, jeżeli oczywiście ma się odpowiednią glinę na miejscu. Można też wykonać dachówki. Wszystko należy wykonać zgodnie z polskimi normami. Mamy je od 1962 r.
       Istnieje mnogość rozwiązań technologicznych, w których podstawą jest glina.
       Przy budowie domków mieszkalnych w ramach tzw. eksperymentu karnowickiego w województwie krakowskim, zastosowano dwie metody:
       - W jednej przy pomocy szalunku formuje się ściany ze szkieletem drewnianym, wewnątrz glinę miesza się często ze słomą lub trzciną.
       - Druga polega na formowaniu gliny w bloczki, które po przeschnięciu (bez wypalania, co przecież poważnie obniża koszty), użyte są jako wypełniacze ścian ze szkieletem drewnianym.

       Są także inne sposoby formowania gliny, w Polsce jeszcze nie stosowane. Np. ściany bite w szalunku, glina bardzo piaszczysta, sucha, ze żwirem, ubijana młotami pneumatycznymi lub wibrującymi ubijakami elektrycznymi. Inna metoda to bloczki z ziemi, gliny piaszczystej, suchej, zgniatane w prasach mechanicznych. Tych rozwiązań jest jeszcze wiele.